Praktijk OVA,

Over de kronkelende weg, door de groene weilanden hier en daar gevuld met koeien en schapen. Het wuivende riet, je raampjes een beetje naar beneden, om die heerlijke frisse buitenlucht binnen te laten. Je reis is al begonnen, je schouders zakken een stukje, je haalt een paar keer diep adem.

Bij de grote boerderij draai je het erf op en parkeer je onder de hoge bomen. Ik begroet je en samen lopen we door het weilandje naar de yurt, omringd met bomen, blauwe lucht en stilte.. de heerlijke stilte van het platteland.

De rook kringelt al uit het schoorsteentje op het dak van de OVA -yurt, de geur van brandend hout komt je tegemoet. ‘kom maar binnen, voel je welkom’.
Als je binnenstapt voel je meteen hoe de OVA-yurt je omarmd, hoe ze je omhult met haar wollen mantel, hoe ze verzacht en draagt. 

Hier kan je helemaal jezelf zijn, zakken in je lijf. Je mag hier ongegeneerd huilen, schreeuwen, schaterlachen, dansen, stil zijn.